Właściwa nazwa: Dni błagalne (rogationes, od łac. rogo - prosić, modlić się). Swoimi początkami sięgają chrześcijańskiej starożytności. Do dni błagalnych należą: święto św. Marka Ewangelisty (obchód stały 25 kwietnia) i trzy dni przed uroczystością Wniebowstąpienia Pańskiego (Dni Krzyżowe). Zasadniczo daje się im miejsce w trzy dni od VI Niedzieli Wielkanocnej do środy przed uroczystością Wniebowstąpienia Pańskiego. W dni błagalne urządza się procesje w kierunku pól, ze śpiewem litanii do Wszystkich Świętych oraz suplikacji. Dobrego Boga, Który swojemu stworzeniu "daje pokarm we właściwym czasie i otwiera rękę swoją" prosimy o dobre zbiory oraz o sprzyjającą pogodę.

Dni błagalne, Dni krzyżowe

Z kolei obchodzone przez nas Dni błagalne (dni krzyżowe) przed Wniebowstąpieniem Pańskim (tzw. litaniae minores - prośby mniejsze), po raz pierwszy pojawiły się w Galii (Francja) w V w. Zostały one ustanowione przez bp Memerta z Vienne, a zatwierdzone przez Synod w Orleanie (511 r.) stały się obowiązujące dla całej Galii. Określenie litaniae minores pojawia się jednak dopiero w X w. Modlono się wówczas o urodzaje, obfite plony i ich zachowanie wraz z ludźmi od klęsk żywiołowych. Zwyczaj został przejęty przez Rzym za Leona III (VIII/IX w.), rzymskie księgi liturgiczne odnotowują je w XIII w., ale dopiero po reformie mszału za papieża Piusa V w 1570 roku znajdują one swoje miejsce w mszale. Tylko w Polsce dni te nazywamy Dniami krzyżowymi, gdyż procesje te obrały za kierunek krzyże stojące w polu, przy których odprawiano nabożeństwa błagalne.

Początkowo oba te obchody miały charakter zdecydowanie pokutny (diakon przewodniczący im zakładał nawet szaty koloru czarnego). Nie było to jednak zgodne z duchem przeżywanego okresu liturgicznego - trwał przecież nadal radosny okres wielkanocny. Według nowego kalendarza liturgicznego Kościół w Dni Krzyżowe oraz w Suche Dni (czyli Kwartalne Dni Modlitw) zanosi błagania do Boga o obfite plony ziemi i pracy ludzkiej oraz o zaspokojenie potrzeb człowieka, a nadto dziękuje Mu za otrzymane z jego rąk dobrodziejstwa (ONRLK nr 45). Czas oraz sposób ich obchodzenia zostały pozostawione do jurysdykcji konferencji biskupów; "(...) czy mają być obchodzone przez jeden czy przez kilka dni i jak często w ciągu roku mają być powtarzane". Wszystko zależy przecież od pory zbiorów, które w różnych częściach świata zachodzą w różnym czasie. Formularze mszalne na poszczególne dni dobiera się spośród wotyw odpowiadających potrzebom i intencjom modlitw (Kalendarz lit. 45-47). Jeśli chodzi o Dni krzyżowe, Mszał Rzymski z 1970 r. pozostawił decyzję co do ich obchodzenia poszczególnym Konferencjom Episkopatów. Konferencja Episkopatu Polski (30 września 1969 r.) zachowała obchodzenie Dni błagalnych w trzech dniach poprzedzających uroczystość Wniebowstąpienia. W poniedziałek odprawia się msze z wotywy w okresie zasiewów, we wtorek - o uświęcenie pracy ludzkiej, zaś w środę: za głodujących.

Zapraszamy wiernych do udziału w modlitwach o dobre urodzaje, a także Boże błogosławieństwo w pracy ludzkiej.

2 maja obchodzimy Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej – święto ustanowione, by uhonorować biało-czerwone barwy, które od pokoleń jednoczą Polaków i przypominają o naszej historii, tożsamości oraz niepodległości.

W tym szczególnym dniu zachęcamy do wywieszenia flagi państwowej i okazania dumy z bycia częścią wspólnoty narodowej.

Historia i symbolika biało-czerwonej

Korzenie polskiej flagi sięgają średniowiecza i są głęboko związane z heraldyką Królestwa Polskiego. Barwy biało-czerwone pochodzą od godła państwowego – białego orła na czerwonym tle. Biel symbolizuje czystość, szlachetność i duchowe wartości narodu, natomiast czerwień oznacza odwagę, waleczność oraz przelaną za Ojczyznę krew.

Oficjalnie barwy narodowe zostały zatwierdzone 7 lutego 1831 roku przez Sejm Królestwa Polskiego w czasie powstania listopadowego. Było to pierwsze formalne uznanie barw biało-czerwonych jako narodowych. Obecna forma flagi państwowej – dwa poziome pasy tej samej szerokości: biały u góry i czerwony u dołu – została uregulowana ustawowo w 1919 roku, po odzyskaniu niepodległości przez Polskę.

Flaga w heraldyce i w życiu publicznym

Flaga Rzeczypospolitej Polskiej ma dwie podstawowe formy:

flaga bez godła – używana najczęściej przez obywateli i instytucje cywilne;

flaga z godłem RP – stosowana przez placówki dyplomatyczne oraz niektóre urzędy państwowe, zgodnie z odpowiednimi przepisami.

Barwy flagi określone są w ustawie z dnia 31 stycznia 1980 roku o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej. Dopuszczalne odcienie bieli i czerwieni precyzuje wzorzec barw zawarty w załączniku do rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Zasady wywieszania flagi

Wywieszając flagę Rzeczypospolitej Polskiej, należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach:

Flaga powinna być czysta, nieuszkodzona i estetycznie wywieszona.

Nie wolno umieszczać na niej napisów, rysunków ani jakichkolwiek znaków (chyba że ustawa stanowi inaczej).

Flaga powinna być traktowana z szacunkiem – nie może dotykać ziemi, być używana jako obrus, nakrycie czy część stroju.

Podczas wywieszania flagi w towarzystwie innych, należy przestrzegać zasad pierwszeństwa – flaga Polski powinna znajdować się po lewej stronie (czyli po prawej stronie patrzącego).

Kiedy wywieszamy flagę?

Choć Dzień Flagi RP – 2 maja jest najbardziej symboliczną okazją do wywieszenia biało-czerwonej, są także inne dni, w które warto (a czasem należy) uczcić nasz symbol narodowy:

3 maja – Święto Konstytucji 3 Maja

11 listopada – Narodowe Święto Niepodległości

1 sierpnia – rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego

15 sierpnia – Święto Wojska Polskiego

1 marca – Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”

27 grudnia – Narodowy Dzień Zwycięskiego Powstania Wielkopolskiego

W dni żałoby narodowej – z flagą opuszczoną do połowy masztu

Oczywiście flagę można wywieszać także z inicjatywy obywatelskiej – np. z okazji wydarzeń lokalnych, sportowych sukcesów czy w geście solidarności.

Symboliczna godzina 11.15

Każdego 2 maja, na Placu Zamkowym w Warszawie odbywa się uroczystość z okazji Dnia Flagi RP. W obecności prezydenta oraz tłumnie zgromadzonych warszawiaków i turystów, żołnierze wywieszają biało-czerwoną na Wieży Zegarowej Zamku Królewskiego. Co roku na początek ceremonii wybierana jest godzina 11:15. I nie jest to przypadek – wskazówki zegara na Wieży Zegarowej Zamku Królewskiego zatrzymały się na tej godzinie podczas wielkiego pożaru zamku w 1939 roku, na początku II wojny światowej.

Godzina 11:15 stała się symbolicznym momentem — przypomina o zniszczeniu, ale też o późniejszej odbudowie Zamku Królewskiego i o sile polskiej historii i tożsamości.

Wybór właśnie tej godziny dla rozpoczęcia obchodów Dnia Flagi podkreśla więc pamięć historyczną i symboliczne znaczenie polskich barw narodowych.

Zbrodnia Katyńska

Wiosną 1940 r. NKWD zamordowało z motywów politycznych blisko 22 tys. polskich obywateli wziętych do niewoli po agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939 r. Byli wśród nich oficerowie Wojska Polskiego, policjanci, urzędnicy, uczeni, profesorowie wyższych uczelni, artyści, lekarze, nauczyciele, prawnicy, duchowni. Stanowili elitę narodu, jego potencjał obronny, intelektualny i twórczy.

Jeńcy ginęli od strzału w tył głowy. Ofiary zostały pogrzebane w zbiorowych, bezimiennych mogiłach w Katyniu, Charkowie oraz Miednoje. Egzekucje trwały od kwietnia do maja 1940 r.

Około 15 tys. ofiar stanowili więźniowie przetrzymywani wcześniej w obozach specjalnych NKWD w Starobielsku, Ostaszkowie i Kozielsku. Byli to głównie oficerowie wojska i policjanci. Pozostałe 7 tysięcy, w większości cywilów, osadzono w więzieniach zachodnich obwodów republik Ukraińskiej i Białoruskiej, czyli terenach Wschodniej Polski, włączonych w 1939 r. do Związku Radzieckiego. Dotychczas nie znamy miejsc ich pochówku.

„Chrzest Polski, a dokładnie chrzest Mieszka I, jest niewątpliwie jedną z najważniejszych dat w dziejach naszej Ojczyzny. Był bowiem, obok wymiaru głęboko religijnego, swoistym aktem założycielskim naszego narodu i znakiem budującym jego tożsamość” – mówi Prymas Polski abp Wojciech Polak.

„To niezmienne wezwanie dla wszystkich Polaków, abyśmy to dziedzictwo naszych przodków podjęli i zachowali dla przyszłych pokoleń. Dla nas, wierzących, to także wezwanie, abyśmy sięgali do łaski chrztu świętego, abyśmy dawali odważne świadectwo wiary i pokonywali stare i nowe podziały” – podkreśla Prymas Polski.

Aktualnie obraz MB Częstochowskiej odwiedzi rodziny w bloku nr 4przy ul. Schillera (od 07.04.26 r. - wtorek)

Matka Boża w swoim wizerunku Czarnej Madonny odwiedziła już mieszkańców bloków 1, 2,3,4,6,7,9,11 przy ul. G. Bacewicz; mieszkańców bloków 6,8,10,14 przy ul. Gen. Fieldorfa Nila; mieszkańców bloków nr 29, 25, 19, 17, 15,21,23, 27 przy Al. Wyzwolenia; mieszkańców bloku nr 8, 15, 13, 9, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1 przy ul. Iwaszkiewicza; mieszkańców bloków nr 2,8,15 przy ul. K. Michałowskiego

W święto Narodzenia NMP, ikona naszej MB Częstochowskiej Patronki naszej Parafii i orędowniczki każdego z nas rozpoczęła peregrynację do naszych domów. Jest to przygotowanie do nawiedzenia naszej Parafii w 2025 roku kopii cudownego wizerunku MB Częstochowskiej, która nawiedza diecezje i parafie na terenie naszej Ojczyzny.  Po okresie wielkiego uderzenia w Kościół i jego pasterzy a także wiernych. Po okresie kolejnej wulgarnej nagonki na Kościół jako wspólnotę i zniszczeniu wiary w sercach wielu ludzi a na pewno wielkiego osłabienia wiary w życiu poszczególnych osób. Po okresie doświadczenia pandemii. W okresie tak wielkiego niebezpieczeństwa zagrażającemu pokojowi przychodzi nam ponownie z pomocą Matka Boża. I jak każda kochająca matka z pewnością chce uleczyć zranione serca, przywrócić wiarę w Jej Syna Jezusa Chrystusa, pragnie przyprowadzić swoje dzieci do Kościoła Chrystusowego w którym jest zbawienie.

Otwórzmy dla niej nie tylko drzwi swoich mieszkań ale przede wszystkim w tych mieszkaniach otwórzmy swoje dusze. Pozwólmy Jej poznać co nas boli w duszy, powierzmy Jej swoje radości i smutki, zawierzmy to z czym nie możemy sobie poradzić. Przyjmijmy Ją jako Matkę i Jej Syna, którego trzyma na ręku jako Jedynego Zbawiciela człowieka. Możesz mieć zniekształcony obraz Kościoła, możesz mieć żal do księdza, mogłeś się zgorszyć postawą tego czy tamtego, mogłeś zaniedbać swoją duszę nie chodząc na mszę św., nie spowiadając się przez wiele lat ale póki żyjesz Matka Boża Częstochowska czeka na ciebie jak na swoje dziecko.

Masz drogi bracie i siostro okazję przyjąć tę miłość i na nią odpowiedzieć. Masz wyjątkową okazję na nowo, powtórnie wejść na drogę wiodącą ku szczęściu wiecznemu.        

A jeśli trwasz niezachwianie przy boku Maryi to masz bracie i siostro wyjątkową okazję umocnić się w wierze, nadziei i miłości do Boga i bliźnich.

Dlatego zapraszam mieszkańców każdego bloku wg kolejności na mszę św. o godz. 19.00 sprawowaną w ich intencji. Po mszy św. przejmą obraz osoby do których obraz pójdzie najpierw na całą dobę. Następnie przekazany i przejęty zostanie przez kolejną rodzinę bądź osobę o umówionej porze. Po zakończeniu nawiedzenia bloku obraz wróci do kościoła i będzie przekazany do następnego bloku po mszy św. odprawionej w intencji mieszkańców danego bloku.                                

Bardzo serdecznie proszę aby w blokach ustalić kolejności odwiedzin obrazu, bo często z przyczyn niezależnych (praca, szkoła, choroba) może być niemożliwe przekazanie obrazu bezpośrednio sąsiadowi a przecież nic nie stoi na przeszkodzie aby obraz był przyjmowany na różnych piętrach czy klatkach bloku.  Przy obrazie jest księga zawierzenia w której można dokonywać pisemnych aktów zawierzenia siebie, rodziny czy jakiejkolwiek osoby. Po całej peregrynacji księga ta zostanie złożona na Jasnej Górze. Przy obrazie będzie również modlitewnik z którego można korzystać. Oczywiście wskazane jest o ile to możliwe rodzinne, osobiste, przyjacielskie czy sąsiedzkie modlitewne czuwanie. Nie przyozdabiajmy tego wizerunku i nie pozostawiajmy przy nim żadnych dewocjonaliów. Jeśli nie przyjmiemy Matki Bożej Częstochowskiej do naszych mieszkań to kogo przyjmiemy? Wobec tak ogromnego chaosu w dzisiejszej rzeczywistości, niepewności, ludzkich dramatów kto nas obroni? Kto nam pomoże, kto nas uleczy, do kogóż pójdziemy???

Pod Twoją obronę uciekamy się Święta Boża Rodzicielko!!!

                                                    Ks. proboszcz wraz z kapłanami posługującymi wśród Was