Na podstawie pism św. Marii Małgorzaty Alacoque ułożono listę 12 obietnic Serca Jezusa dla Jego czcicieli:

1) czciciele otrzymają łaski potrzebne do realizacji ich zadań życiowych, wynikających z obowiązków stanu;

2) pokój w rodzinach;

3) pocieszenie w strapieniach;

4) opiekę Zbawiciela w życiu, szczególnie w godzinę śmierci;

5) błogosławieństwo w podejmowanych przedsięwzięciach;

6) grzesznicy znajdą w Bożym Sercu „źródło i ocean miłosierdzia”;

7) oziębli staną się gorliwymi w swoim życiu religijnym;

8) gorliwi w wierze szybko staną się doskonałymi;

9) Pan Jezus będzie błogosławił tym domom, rodzinom, w których jest czczony obraz Boskiego Serca;

10) imiona osób propagujące to nabożeństwo zostaną zapisane w Sercu Pana Jezusa;

11) kapłani poruszą najbardziej zatwardziałe serca;

12) Pan Jezus da łaskę pokuty i będzie „ucieczką” w ostatniej godzinie życia osobom, które przez dziewięć pierwszych piątków miesiąca będą przyjmowały Komunię Świętą wynagradzającą.

W wieku XIX rozpowszechniło się nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi dla podkreślenia przywileju Jej Niepokalanego Poczęcia i wszystkich skutków, jakie ten przywilej na Maryję sprowadził. To nabożeństwo w ostatnich dziesiątkach lat stało się powszechne. Początek temu nabożeństwu dało ogłoszenie dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Maryi przez papieża Piusa IX w roku 1854, jak też objawienia Matki Bożej w Lourdes (1858). Najbardziej jednak przyczyniły się do tego głośne objawienia Matki Bożej w Fatimie w roku 1917.

Dnia 13 maja 1917 roku, kiedy dzieci: Łucja (lat 10), jej cioteczny brat Franciszek (lat 9) i Hiacynta (siostra Franciszka, lat 7) w odległości 3 km od Fatimy pasły swoje owce, ujrzały nagle silny błysk ognia jakby potężnej błyskawicy, który powtórzył się dwa razy. Zaniepokojone dzieci zaczęły zabierać się do domu ze swymi owcami. Ujrzały nagle na dębie postać Matki Bożej i usłyszały Jej głos: "Nie bójcie się, przychodzę z nieba. Czy jesteście gotowe na wszelkie cierpienia i pokuty, aby sprawiedliwości Bożej zadośćuczynić za grzechy, jakie Jego Majestat obrażają? Jesteście gotowe nieść pociechę memu Niepokalanemu Sercu?" W imieniu trojga odpowiedziała najstarsza Łucja: "Tak jest, bardzo tego chcemy". Matka Boża poleciła dzieciom, aby przychodziły na to samo miejsce co miesiąc 13 każdego miesiąca.

Dzieci wzięły sobie głęboko do serca polecenie z nieba i zadawały sobie w tym czasie najrozmaitsze pokuty i cierpienia na wynagrodzenie Panu Bogu za grzechy ludzkie. W czerwcu Łucja usłyszała od Maryi: "Moje Serce Niepokalane chciałoby Panu Bogu składać dusze odkupione, jako kwiaty przed Jego tronem". W lipcu Maryja powiedziała: "Musisz ofiarować się za grzechy. Kiedy to będziesz czynić, powtarzaj: «O Jezu, czynię to z miłości dla Ciebie i za nawrócenie grzeszników w łączności z Niepokalanym Sercem Maryi»". Matka Boża pokazała też dzieciom piekło, a w nim wiele dusz potępionych, aby wzbudzić w nich grozę i tym większe pragnienie ratowania grzeszników od ognia wiecznego. Zażądała także z tej okazji, aby w każdą pierwszą sobotę miesiąca była przyjmowana Komunia święta wynagradzająca. W końcu poleciła: "Gdy będziecie odmawiać różaniec, to na końcu dodajcie: - O Jezu, strzeż nas od grzechu i zachowaj nas od ognia piekielnego, wprowadź wszystkie dusze do nieba, a zwłaszcza te, które wyróżniały się szczególnym nabożeństwem do Niepokalanego Serca Maryi".

10 grudnia 1925 roku Matka Boża pojawiła się siostrze Łucji, pokazała jej swoje Serce otoczone cierniami i powiedziała: "Spójrz, córko moja, na to Serce otoczone cierniami, którymi ludzie niewdzięczni Mnie ranią. (...) Ty przynajmniej staraj się Mnie pocieszać i oznajmij w moim imieniu, że przybędę w godzinę śmierci z łaskami potrzebnymi do zbawienia tym wszystkim, którzy w pierwsze soboty pięciu następujących po sobie miesięcy wyspowiadają się, przyjmą Komunię świętą, odmówią różaniec, towarzyszyć Mi będą przez 15 minut w rozważaniu tajemnic różańca świętego w intencji wynagrodzenia".

Episkopat Polski wyprosił u Stolicy Apostolskiej przywilej odprawiania w każdą pierwszą sobotę miesiąca (za wyjątkiem sobót uprzywilejowanych liturgicznie) Mszy świętej o Niepokalanym Sercu Maryi.

Dary Ducha Świętego

KKK 1845 Siedmioma darami Ducha Świętego udzielanymi chrześcijanom są: mądrość, rozum, rada, męstwo, umiejętność, pobożność i bojaźń Boża.

KKK 1830 Życie moralne chrześcijan jest podtrzymywane przez dary Ducha Świętego. Są one trwałymi dyspozycjami, które czynią człowieka uległym, by iść za poruszeniami Ducha Świętego.

KKK 1831 Siedmioma darami Ducha Świętego są: mądrość, rozum, rada, męstwo, umiejętność, pobożność i bojaźń Boża. Chrystus, Syn Dawida, posiada je w całej pełni (Por. Iz 11, 1-2). Dopełniają one i udoskonalają cnoty tych, którzy je otrzymują. Czynią wiernych uległymi do ochotnego posłuszeństwa wobec natchnień Bożych.

Twój dobry Duch niech mnie prowadzi po równej ziemi (Ps 143,10)

Wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi... dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa (Rz 8, 14. 17).

Mądrość – pozwala dostrzec i ocenić wszystko z perspektywy Boga oraz Jego miłości.

Rozum – daje głębsze wnikanie w prawdy wiary i lepsze zrozumienie Bożych tajemnic.

Rada – pomaga dokonywać właściwych wyborów w codziennym życiu zgodnie z wolą Bożą.

Męstwo – daje siłę do mężnego wyznawania wiary i przeciwstawiania się trudnościom.

Umiejętność (wiedza) – uzdalnia do właściwego rozeznawania wartości stworzeń w odniesieniu do Stwórcy.

Pobożność – kształtuje synowską postawę miłości i czci wobec Boga oraz życzliwości wobec ludzi.

Bojaźń Boża – chroni przed grzechem i budzi głęboki szacunek wobec majestatu Boga.

Stanowią one uzupełnienie i udoskonalenie cnót cnót chrześcijańskich oraz wspierają życie moralne wiernych.

17 maja ulice Częstochowy wypełnią się radosnym śpiewem, uśmiechem i wspólnym świętowaniem! Zapraszamy wszystkich, którym bliskie są wartości prorodzinne oraz ochrona życia na każdym jego etapie.

Pokażmy wspólnie, że rodzina to najpiękniejszy fundament naszego społeczeństwa!

Przyjdźmy ubrani na biało i przynieśmy kwiaty, które złożymy u stóp Maryi Niepokalanej na Błoniach Jasnogórskich.

PLAN WYDARZENIA:

16:00 Msza św. w Archikatedrze św. Rodziny

17:00 Zbiórka uczestników marszu na placu przed Archikatedrą św. Rodziny i przemarsz Alejami NMP

18:00 Zakończenie marszu na Błoniach Jasnogórskich

18:15 Spotkanie uczestników w ogrodach Fundacji przy ul. 7 Kamienic 15. Występ uczniów Jasnogórskiej Szkoły Muzycznej

To wyjątkowy czas dla rodzin z dziećmi, młodzieży, seniorów i wspólnot. Chcemy w jedności celebrować dar życia i budować kulturę miłości w naszym mieście.

"Rodzina to miejsce, gdzie życie się zaczyna, a miłość nigdy nie kończy."

Niech 17 maja będzie w Częstochowie prawdziwym świętem życia!

Aktualnie obraz MB Częstochowskiej odwiedzi rodziny w bloku nr 3 przy ul. Schillera (od 18.05.26 r. - poniedziałek)

Matka Boża w swoim wizerunku Czarnej Madonny odwiedziła już mieszkańców bloków 1, 2,3,4,6,7,9,11 przy ul. G. Bacewicz; mieszkańców bloków 6,8,10,14 przy ul. Gen. Fieldorfa Nila; mieszkańców bloków nr 29, 25, 19, 17, 15,21,23, 27 przy Al. Wyzwolenia; mieszkańców bloku nr 8, 15, 13, 9, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1 przy ul. Iwaszkiewicza; mieszkańców bloków nr 2,8,15 przy ul. K. Michałowskiego; mieszkańców przy ul. Schillera 4,

W święto Narodzenia NMP, ikona naszej MB Częstochowskiej Patronki naszej Parafii i orędowniczki każdego z nas rozpoczęła peregrynację do naszych domów. Jest to przygotowanie do nawiedzenia naszej Parafii w 2025 roku kopii cudownego wizerunku MB Częstochowskiej, która nawiedza diecezje i parafie na terenie naszej Ojczyzny.  Po okresie wielkiego uderzenia w Kościół i jego pasterzy a także wiernych. Po okresie kolejnej wulgarnej nagonki na Kościół jako wspólnotę i zniszczeniu wiary w sercach wielu ludzi a na pewno wielkiego osłabienia wiary w życiu poszczególnych osób. Po okresie doświadczenia pandemii. W okresie tak wielkiego niebezpieczeństwa zagrażającemu pokojowi przychodzi nam ponownie z pomocą Matka Boża. I jak każda kochająca matka z pewnością chce uleczyć zranione serca, przywrócić wiarę w Jej Syna Jezusa Chrystusa, pragnie przyprowadzić swoje dzieci do Kościoła Chrystusowego w którym jest zbawienie.

Otwórzmy dla niej nie tylko drzwi swoich mieszkań ale przede wszystkim w tych mieszkaniach otwórzmy swoje dusze. Pozwólmy Jej poznać co nas boli w duszy, powierzmy Jej swoje radości i smutki, zawierzmy to z czym nie możemy sobie poradzić. Przyjmijmy Ją jako Matkę i Jej Syna, którego trzyma na ręku jako Jedynego Zbawiciela człowieka. Możesz mieć zniekształcony obraz Kościoła, możesz mieć żal do księdza, mogłeś się zgorszyć postawą tego czy tamtego, mogłeś zaniedbać swoją duszę nie chodząc na mszę św., nie spowiadając się przez wiele lat ale póki żyjesz Matka Boża Częstochowska czeka na ciebie jak na swoje dziecko.

Masz drogi bracie i siostro okazję przyjąć tę miłość i na nią odpowiedzieć. Masz wyjątkową okazję na nowo, powtórnie wejść na drogę wiodącą ku szczęściu wiecznemu.        

A jeśli trwasz niezachwianie przy boku Maryi to masz bracie i siostro wyjątkową okazję umocnić się w wierze, nadziei i miłości do Boga i bliźnich.

Dlatego zapraszam mieszkańców każdego bloku wg kolejności na mszę św. o godz. 19.00 sprawowaną w ich intencji. Po mszy św. przejmą obraz osoby do których obraz pójdzie najpierw na całą dobę. Następnie przekazany i przejęty zostanie przez kolejną rodzinę bądź osobę o umówionej porze. Po zakończeniu nawiedzenia bloku obraz wróci do kościoła i będzie przekazany do następnego bloku po mszy św. odprawionej w intencji mieszkańców danego bloku.                                

Bardzo serdecznie proszę aby w blokach ustalić kolejności odwiedzin obrazu, bo często z przyczyn niezależnych (praca, szkoła, choroba) może być niemożliwe przekazanie obrazu bezpośrednio sąsiadowi a przecież nic nie stoi na przeszkodzie aby obraz był przyjmowany na różnych piętrach czy klatkach bloku.  Przy obrazie jest księga zawierzenia w której można dokonywać pisemnych aktów zawierzenia siebie, rodziny czy jakiejkolwiek osoby. Po całej peregrynacji księga ta zostanie złożona na Jasnej Górze. Przy obrazie będzie również modlitewnik z którego można korzystać. Oczywiście wskazane jest o ile to możliwe rodzinne, osobiste, przyjacielskie czy sąsiedzkie modlitewne czuwanie. Nie przyozdabiajmy tego wizerunku i nie pozostawiajmy przy nim żadnych dewocjonaliów. Jeśli nie przyjmiemy Matki Bożej Częstochowskiej do naszych mieszkań to kogo przyjmiemy? Wobec tak ogromnego chaosu w dzisiejszej rzeczywistości, niepewności, ludzkich dramatów kto nas obroni? Kto nam pomoże, kto nas uleczy, do kogóż pójdziemy???

Pod Twoją obronę uciekamy się Święta Boża Rodzicielko!!!

                                                    Ks. proboszcz wraz z kapłanami posługującymi wśród Was

Właściwa nazwa: Dni błagalne (rogationes, od łac. rogo - prosić, modlić się). Swoimi początkami sięgają chrześcijańskiej starożytności. Do dni błagalnych należą: święto św. Marka Ewangelisty (obchód stały 25 kwietnia) i trzy dni przed uroczystością Wniebowstąpienia Pańskiego (Dni Krzyżowe). Zasadniczo daje się im miejsce w trzy dni od VI Niedzieli Wielkanocnej do środy przed uroczystością Wniebowstąpienia Pańskiego. W dni błagalne urządza się procesje w kierunku pól, ze śpiewem litanii do Wszystkich Świętych oraz suplikacji. Dobrego Boga, Który swojemu stworzeniu "daje pokarm we właściwym czasie i otwiera rękę swoją" prosimy o dobre zbiory oraz o sprzyjającą pogodę.

Dni błagalne, Dni krzyżowe

Z kolei obchodzone przez nas Dni błagalne (dni krzyżowe) przed Wniebowstąpieniem Pańskim (tzw. litaniae minores - prośby mniejsze), po raz pierwszy pojawiły się w Galii (Francja) w V w. Zostały one ustanowione przez bp Memerta z Vienne, a zatwierdzone przez Synod w Orleanie (511 r.) stały się obowiązujące dla całej Galii. Określenie litaniae minores pojawia się jednak dopiero w X w. Modlono się wówczas o urodzaje, obfite plony i ich zachowanie wraz z ludźmi od klęsk żywiołowych. Zwyczaj został przejęty przez Rzym za Leona III (VIII/IX w.), rzymskie księgi liturgiczne odnotowują je w XIII w., ale dopiero po reformie mszału za papieża Piusa V w 1570 roku znajdują one swoje miejsce w mszale. Tylko w Polsce dni te nazywamy Dniami krzyżowymi, gdyż procesje te obrały za kierunek krzyże stojące w polu, przy których odprawiano nabożeństwa błagalne.

Początkowo oba te obchody miały charakter zdecydowanie pokutny (diakon przewodniczący im zakładał nawet szaty koloru czarnego). Nie było to jednak zgodne z duchem przeżywanego okresu liturgicznego - trwał przecież nadal radosny okres wielkanocny. Według nowego kalendarza liturgicznego Kościół w Dni Krzyżowe oraz w Suche Dni (czyli Kwartalne Dni Modlitw) zanosi błagania do Boga o obfite plony ziemi i pracy ludzkiej oraz o zaspokojenie potrzeb człowieka, a nadto dziękuje Mu za otrzymane z jego rąk dobrodziejstwa (ONRLK nr 45). Czas oraz sposób ich obchodzenia zostały pozostawione do jurysdykcji konferencji biskupów; "(...) czy mają być obchodzone przez jeden czy przez kilka dni i jak często w ciągu roku mają być powtarzane". Wszystko zależy przecież od pory zbiorów, które w różnych częściach świata zachodzą w różnym czasie. Formularze mszalne na poszczególne dni dobiera się spośród wotyw odpowiadających potrzebom i intencjom modlitw (Kalendarz lit. 45-47). Jeśli chodzi o Dni krzyżowe, Mszał Rzymski z 1970 r. pozostawił decyzję co do ich obchodzenia poszczególnym Konferencjom Episkopatów. Konferencja Episkopatu Polski (30 września 1969 r.) zachowała obchodzenie Dni błagalnych w trzech dniach poprzedzających uroczystość Wniebowstąpienia. W poniedziałek odprawia się msze z wotywy w okresie zasiewów, we wtorek - o uświęcenie pracy ludzkiej, zaś w środę: za głodujących.

Zapraszamy wiernych do udziału w modlitwach o dobre urodzaje, a także Boże błogosławieństwo w pracy ludzkiej.